concert

Op ontdekkingsreis naar Pohoda

Een flink eind voorbij Bratislava in Slowakije, op een oud vliegveld bij de stokoude provincieplaats Trenčín, vindt ingeklemd tussen de bergen een fascinerend middelgroot festival plaats: Pohoda. OOR ging op bezoek.

‘Ben ik ooit in Slowakije geweest?’ Liam Gallagher weet het zaterdagavond zelf ook niet meer zo zeker, op het hoofdpodium van Pohoda, in zijn ruitjesparka, met duizenden dolgelukkige fans voor zijn neus die hem toejuichen. Hij kan het zich niet herinneren, zijn jaren negentig waren eerlijk gezegd nogal troebel. ‘Als ik hier nooit ben geweest: aangenaam jullie te ontmoeten. En anders: ook aangenaam.’ Even later: ‘Jullie zijn een mooi publiek. En geloof me, dat zeg ik niet zomaar. Ik heb door de jaren heen voor heel wat ugly fuckers gespeeld. Maar jullie zijn mooi. Ik zie het. Fuck you very much.’ Om daarna doodleuk Slide Away te spelen. En Supersonic. Er zijn mindere redenen om zielsgelukkig te worden, met een halve liter bier van twee euro in de hand en een vuist in de lucht. Dit nadert de perfectie. Wie goed is voor Liam krijgt het natuurlijk al een tijd dubbel en dwars terugbetaald, goed in zijn vel als hij tegenwoordig zit. En goed is Pohoda voor Liam, zoals het een weekend lang eigenlijk goed is voor iedere artiest die hier komt optreden. Bekend of niet, hier maakt het nauwelijks uit. Er zijn ingeklemd tussen de bergen op dit oude vliegveld handenvol podia neergezet, van heel klein tot loeigroot, en overal staat nieuwsgierig, aandachtig luisterend en reagerend publiek.

De Hollandse ziekte, die van het praten? Hier niet bekend. Geen artiest valt hier tussen wal en schip. Of het nu om het duo Amadou & Mariam gaat of om soulzanger Michael Kiwanuka of volksheld-in-Slowakije Donny Benet en zijn eightiessound met een knipoog. De piepjonge, knotsgekke en androgyne Britse punkband Dream Wife? Razend populair hier. Net als de Nederlandse Bazzookas, die spelen op het hoofdpodium en met Nederlandstalige teksten de massa toch veroveren. Iedereen stuitert mee en na afloop wordt de band belaagd door nieuwe fans. Mooi! De Australische mini-rappers van Haiku Hands? Minstens net zo. Zoals Zohra, een orkest dat uit zingende meisjes uit Afghanistan bestaat, ook liefdevol wordt onthaald. Zeker in de wetenschap dat het festival alle moeite doet om zo’n groep te halen, activistisch en sociaal betrokken als het blijkt te zijn ingesteld.

Als dat Mac niet is.

Je ziet de artiesten ervan opbloeien. Zo trakteert Liam Gallagher zijn toeschouwers op een loeistevige set vol Oasis-klassiekers die hij nog maar kort geleden absoluut weigerde te spelen. Van Rock And Roll Star via Cigarettes & Alcohol naar Roll With It – voor Pohoda is het een headliner om van te smullen. Groter dan dat wordt het niet, wel spannender. Pohoda kiest met regelmaat voor het onbekende, zelfs op het grootste podium. Zo laat het festival vergelijkbare West-Europese festivals mooi zien hoe het ook kan. Na de sloot Oasis-hits volgt namelijk de show van Charlotte Gainsbourg, bepaald geen vast gezicht op festivals en ook geen ticketseller van jewelste, maar hier óók headliner. Het is razendspannend wat de dochter van Jane Birkin en Serge Gainsbourg doet met indietronica, en soms moeilijk te behappen: op het podium hangen namelijk grote rechthoeken die licht geven, zoveel licht dat je je ogen soms beter kunt sluiten. Zelf staat Charlotte vooral in het donker, ongrijpbaar als ze is en blijft. Lieflijk dankt ook zij Pohoda voor de aandacht, ook hier is sprake van chemie. Toch thuis die platen weer eens draaien.

Viagra Boys pruimen dat Slowaakse bier niet. Pilsner moet zijn!

Hier overigens geen zure poprecensenten die langs de lijn staan te mopperen over net dat ene nummer dat niet gespeeld werd. Of nou ja, nauwelijks – als we ze al spotten, blijken het genodigden uit andere landen die net als OOR ook eens komen snuffelen. Journalisten die serieus vinden dat Pohoda meer headliners moet boeken. Maar OOR was hier vorig jaar ook al en weet dat Pohoda geen tonnen wil uittrekken voor drie headliners, maar lekker eigenwijs kiest voor de breedte. Dat het aan de top van de festivalposter een beetje behelpen is, met namen als Skepta, The Roots en Lykke Li, soit. Al is het wel heel spijtig dat laatstgenoemde haar vliegtuig mist en dus op het laatste moment moet afzeggen. Ach ja, dan maar een van de vele andere tenten induiken. Slapen? Doen we later wel een keer. Want feest is het en feest blijft het, drie volle dagen lang. Niks adempauze, niks niks doen. Pohoda dendert door. Voor slechts honderd euro per ticket is de score moddervet, helemaal als het gaat om prijs-kwaliteitverhouding.

Gekkenhuis, bij Jeff Mills.

Want vlak nadat Jeff Mills zijn laatste technoplaat draait in de stampvolle tent begint om vijf uur ‘s ochtends (!) op het hoofdpodium de volgende festivaldag alweer, met folkloremuziek. Zien is geloven: duizenden nog dronken hipsters gaan helemaal uit hun dak op de muziek van hun vaderland, gebracht door een band in klederdracht. Niks ironie: de muziek wordt serieus genomen. Als volslagen buitenstaander – je verstaat niks van de teksten hier – kun je niet anders dan genieten. Zeker, je moet er wat voor over hebben. Een vlucht naar Wenen en een transfer via Bratislava naar Trenčín, waar het vaak stoffig en heet is. Of, zoals dit jaar, net iets te vaak regent. Toch best vervelend als je in een tentje op die uitgestrekte camping ligt (waar plaats zat is). Maar eenmaal gearriveerd geniet je wel van halve liters bier voor twee euro en fijn festivaleten voor de carnivoor. Veel stoofpotten, veel vlees.

‘Slapen is voor apen!’ Hé, horen we nou Nederlands op het festivalterrein? Ja dus. We spotten een uit de kluiten gewassen vent van achter in de twintig, op weg naar de bar voor ongetwijfeld niet zijn eerste halve liter op ongetwijfeld niet zijn eerste festival. Ze zijn al een beetje gearriveerd hoor, de eerste van steeds meer Nederlanders die de komende jaren hier gaan komen. Natuurlijk, aan festivals hebben we zelf geen gebrek (integendeel), maar wat als je alles al een keer gezien hebt? Dan lonkt het avontuur. Sziget en Exit zijn bekend, Pohoda nog niet. Hier heengaan is een goed idee. Vorig jaar hoorde je geen Nederlands, nu af en toe. Ontdekkingsreizigers zijn we dus, ook volgend jaar weer, die samen het avontuur dat Pohoda heet aangaan. Want een avontuur is het. Alleen al als je eten wil bestellen, in een van de tientallen kramen op het terrein, moet je je met allerhande menu’s in het Slowaaks zien te redden. En dan is er nog het bier, verkrijgbaar in talloze soorten – als je de menukaarten eindelijk hebt ontrafeld.

Zeker, soms gebeuren er dingen die je in Nederland minder snel ziet. Om logische redenen. Een sportvliegtuigje stuntend boven het festivalterrein? Een gigantische frituurpan op het veld? Het zou hier niet kunnen. Daar wel. Het is anders, maar het is ook de charme van Pohoda. Nog onontdekt door de West-Europese massa waan je je hier nog ver weg, in een andere wereld. Een schone wereld ook, trouwens. Dankzij een slim systeem van statiegeldbekers en talloze afvalemmers ligt er niets op de grond. Maar dan ook echt niets. Een wonderlijk gezicht. Zo kan het dus ook! Leren de jonge Slowaakse festivalorganisatoren die Pohoda met veel energie voor elkaar boksen ons nog een mooi lesje ook.

Gezien: 11 t/m 13 juli, Trenčín (Slowakije)

Fotografie: Dave Geensen

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Nick Cave and the Bad Seeds naar Ziggo Dome en Sportpaleis
nieuws

Nick Cave and the Bad Seeds naar Ziggo Dome en Sportpaleis

Nick Cave gaat - naast zijn eerder aangekondigde Conversation-avonden - op tournee met de Bad Seeds in 2020. Op 29 ...
New Order is weinig subtiel maar doeltreffend in AFAS Live 
concert

New Order is weinig subtiel maar doeltreffend in AFAS Live 

34 jaar na de laatste show op Nederlandse bodem kan het opeens niet op; in augustus stond de band op ...
OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen
nieuws

OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen

Duizend bommen en granaten, het is zover! Zo luidde ongeveer de vreugdekreet afgelopen zomer, toen een vage notie (‘Zouden we ...

Recensie: Op ontdekkingsreis naar Pohoda (concert) | OOR