concert

Sharon Van Etten krijgt wat haar toekomt in Paradiso

Maar weinig mensen die in 2019 het credo new year, new me zoveel recht aan hebben gedaan als Sharon Van Etten. Op haar kersverse plaat Remind Me Tomorrow verruilde de Amerikaanse singer-songwriter haar gitaar grotendeels voor een Jupiter 4-synthesizer. De folkinvloeden die haar muziek vroeger kenmerkten zijn dus ver te zoeken, maar de emotionele kern van de nummers staat gelukkig nog altijd als een huis. Het levert een plaat op die in het begin misschien wat onwennig klinkt, maar al snel grote schoonheid openbaart. Niet zo gek dus dat Van Etten er duidelijk veel vertrouwen in heeft, want het album komt tijdens haar optreden in een nagenoeg uitverkocht Paradiso – haar grootste clubshow in ons land tot nu toe – in zijn geheel voorbij.

Dat terwijl er van geen van haar oudere platen meer dan twee nummers in de setlist zitten. Een op papier riskante zet, die zich vertaalt naar een uiterst magische avond. Van Etten en haar vierkoppige band zijn dan ook in topvorm. Vrijwel ieder nummer van Remind Me Tomorrow krijgt live nog iets extra’s mee. Zo is opener Jupiter 4 nog net dat beetje sfeervoller en gaat het shoegaze-esque outro van Malibu nog iets langer door. En hoewel Van Etten een meerjarige break van het muzikant zijn nam waarin ze acteerde in Netflix-serie The OA, psychologie studeerde en beviel van een zoon, staat ze op het podium alsof ze nooit is weggeweest.

In interviews rond de release van de nieuwe plaat gaf ze aan het spannend te vinden dat ze bij de nieuwe nummers geen gitaar in de hand, maar juist tijdens die nummers staat ze als volleerd showvrouw vol zelfvertrouwen op het podium. Als Van Etten, na het openingsblok van drie nieuwelingen, voor het eerst wél een gitaar in de hand neemt voor een tweetal oudjes wordt ze juist wat meer timide. Zo giechelt ze licht nerveus terwijl ze de zaal vertelt hoe bijzonder ze het vindt om in de grote zaal van Paradiso te staan. De nummers die ze speelt – One Day en Tarifa – zijn allebei prima, maar toch is het blok dat daarna volgt een stuk spannender.

Beginnend met het spookachtige Memorial Day komt in rap tempo bijna de helft van Remind Me Tomorrow voorbij, waarbij de hoogtepunten je om de oren vliegen. Zo ontpopt het – relatief – luchtige You Shadow zich tot een volwaardige meezinger. Maar de grootste verrassing van dit blok blijkt Hands. Op plaat al een redelijk stevig nummer, maar live transformeert het in een stadionrock-waardig anthem, waarbij oortjes geen overbodige luxe zijn. Dat dit het enige nieuwe nummer is waar Van Etten wel de gitaar in de hand neemt is dan ook zeker geen toeval. Na dat gitaargeweld is een rustpauze wel op zijn plaats, die gelukkig ook komt in de vorm van Sinéad O’Connor-cover Black Boys On Mopeds, door Van Etten solo vanachter een keyboard uitgevoerd.

Een verstild, bescheiden hoogtepunt, dat je bijna alweer zou vergeten als de inmiddels teruggekeerde band de eerste tonen van single Seventeen inzet. Een heerlijk meeslepend up-tempo-nummer, waar Van Etten ook haar hele ziel en zaligheid ingooit. Wie geen kippenvel krijgt wanneer ze haar tekst in het midden van het nummer letterlijk in de gezichten van de voorste rij schreeuwt, moet misschien even controleren of zijn hart nog wel klopt. Zo vliegt de set in iets minder dan een uur voorbij, waarna Van Etten en haar vier kompanen in de toegift met een dreunende versie van Serpents de ontlading die bij Hands en Seventeen ontstond nog even dunnetjes over doen.

Met dat nummer en het iets daarvoor gespeelde Every Time the Sun Comes Up komen op de valreep wel twee van de allermooiste ‘oude’ nummers voorbij. Het verzacht de pijn voor liefhebbers van Sharon Van Etten oude stijl. Maar dan nog moet je van goede huizen komen om een publiek zo uit je handen te laten eten als vanavond bij een show die bijna alleen uit nieuw materiaal bestaat. Dat Van Etten voorheen nooit zalen van de grootte van Paradiso Noord ontsteeg was eigenlijk al een schande, dus is het erg fijn om te zien dat ze met deze puntgave show in een flink grotere zaal ook de heldenontvangst krijgt die haar toekomt. En als die ontvangst enige indicatie is, worden die zalen vast alleen nog maar groter. Het werd hoog tijd.

Gezien: 29 maart 2019, Paradiso, Amsterdam

Archieffoto: Julio Enriquez (CC)

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Genadeloos Tool neemt de tijd in de Ziggo Dome
concert
Tool

Genadeloos Tool neemt de tijd in de Ziggo Dome

Tool-boegbeeld Maynard James Keenan was de afgelopen jaren relatief vaak op de Nederlandse podia te bewonderen. Twee keer op Pinkpop, ...
Bon Jovi kan niet tegenvallen in het Goffertpark
concert
Bon Jovi

Bon Jovi kan niet tegenvallen in het Goffertpark

Het is een van de succesvolste bedrijven in de muziek. De BV Bon Jovi staat al jaren in de lijst ...
Western Stars
album
Bruce Springsteen

Western Stars

In september wordt hij zeventig, maar met het arbeidsethos van Bruce Springsteen is de laatste jaren nog steeds niets mis ...

Recensie: Sharon Van Etten krijgt wat haar toekomt in Paradiso (concert) | OOR