album
Pop

Steven Wilson

The Future Bites

CAROLINE/UNIVERSAL

Steven Wilson maakt het je verre van eenvoudig. Want er zit tegenwoordig een even bewonderenswaardige als welhaast irritante drive in hem om zijn muziek te vernieuwen. Op The Future Bites laat hij gitaren een minder prominente rol spelen en schuift hij de elektronica nadrukkelijk naar voren. Het roer om van progrock naar (dream)pop. Best wennen en even slikken.

De man die verantwoordelijk is voor wonderschone gitaarnummers als Drive Home (onder eigen naam) en Arriving Somewhere But Not Here (met zijn band Porcupine Tree) stoeit op zijn nieuwe soloalbum met stevige (pop- en disco)beats en allerlei soorten toetsen. Gelukkig blijven de melodieën, Wilsons handelsmerk, nagenoeg overeind. Aanstekelijk zijn King Ghost en Personal Shopper en ontroerend is de afsluitende track Count Of Unease, dat de meeste echo’s bevat van Wilsons eerdere solowerk: een prachtig opgebouwde, monumentale ballad met een schurende (‘valse’) synthesizer en een zacht tokkelende gitaar. Tegelijkertijd zoekt Wilson het middenveld van de popmuziek, vooral in 12 Things I Forgot, dat niet zou misstaan in het repertoire van zijn andere band Blackfield. Kort samengevat smelt hij op The Future Bites zijn solo- en bandwerk (behalve van Porcupine Tree en Blackfield ook van No-Man) samen en giet daar een elektronicasaus overheen. Makkelijk te verteren is dat dus niet. Het vergt enig doorzettingsvermogen om die genremix te doorgronden, om toegang te krijgen tot de diepere lagen, om er kortom achter te komen dat The Future Bites een uiterst vernuftige plaat is waarop ruimte is voor zowel oude invloeden als vernieuwing. Hier komt alles samen waar de muzikant Steven Wilson voor staat.

‘The Future Bites’ verschijnt op 29 januari. Wij mogen een exemplaar van propvolle deluxe boxset weggeven! Kijk hier.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Altin Gün: Turks erfgoed voor een nieuwe generatie
interview

Altin Gün: Turks erfgoed voor een nieuwe generatie

Op hun nieuwe plaat Yol slaat het Amsterdams-Turkse collectief onmiskenbaar nieuwe paden in. In gesprek met de kopstukken van een ...
Recensie: 'Carnage' haalt het beste in Cave naar boven
track by track

Recensie: ‘Carnage’ haalt het beste in Cave naar boven

Carnage (Bloedbad) borduurt in zekere zin verder op het muzikale procedé achter Ghosteen. Tegelijkertijd zijn de nummers veel rustelozer ...
Voor slechts 2,95 euro lees je alles van OOR digitaal!
abo-actie

Voor slechts 2,95 euro lees je alles van OOR digitaal!

Neem nu een abonnement op OOR.NL Premium en krijg de eerste maand gratis! Daarna betaal je €2,95 per maand (maandelijks ...

Recensie: Steven Wilson - The Future Bites (album) | OOR