concert

Regeerperiode Slayer ten einde

Met de woorden ‘The end is near’ kondigde Slayer op 22 januari zijn naderende afscheid aan. Na 37 jaar, 12 studioalbums en bijna 3.000 shows loopt de carrière van de Amerikaanse thrashmetalband op zijn einde. Tijdens het eerste en tweede deel van de Final World Tour deed de groep van mei tot en met augustus eerst Canada en daarna de Verenigde Staten aan. In november en december is Europa aan de beurt, om volgend jaar af te sluiten met een aantal festivaloptredens. In de Zwolse IJsselhallen zeggen de vier heren vanavond hun Nederlandse fans vaarwel. Om bij dat moment aanwezig te zijn, moeten de in totaal 6.500 aanwezige fans wel wat ontberingen doorstaan.

Anders dan vooraf aangekondigd, opent de evenementenhal niet om half zes, maar een half uur later. Het duurt vervolgens zo’n drie kwartier om al schuifelend binnen te komen, de lockers te bereiken en de kaartcontrole te passeren. De organisatie is duidelijk niet berekend op een uitverkocht concert met zo’n massale toestroom. Veel gemopper is het gevolg. Eenmaal binnen dient zich opnieuw een rij aan, bij de muntverkoop. Alleen bij de eettentjes is het niet druk. In de langgerekte concerthal valt op dat het podium zo laag is dat alleen de voorste rijen iets van de bands zien. Alleen de tribune biedt beter zicht, maar die staat helemaal achterin. Opener Obituary begint een kwartier eerder dan gepland en speelt voor een nog akelig lege zaal. Door het gebogen dak en de betonnen constructie galmt de death metal bovendien flink.

Ook tweede act Anthrax – met invaldrummer Jon Dette – krijgt zijn geluid niet op orde. Geen wonder dat de toeschouwers lauw reageren als gitarist Scott Ian eerst nagaat of het publiek van thrashmetal houdt en daarna vraagt mee te klappen met Fight ‘Em ‘Til You Can’t. Pas bij Trust-cover Antisocial en afsluiter Indians zingt de zaal mee. Het optreden eindigt zoals het begint; met een stukje Cowboys From Hell van Pantera. Als daarna Lamb Of God speelt, staat de hal eindelijk vol. Het personeel van de vier bars heeft het razend druk en hoe verder naar voren, hoe warmer en benauwder. Ook wordt er door de drukte veel geduwd en getrokken. En wie wil plassen, moet natuurlijk de zaal weer uit.

Net als Anthrax moet ook de groep rond frontman Randy Blythe het tijdens deze tour stellen zonder zijn vaste drummer. Art Cruz (Prong) vervangt Chris Adler. Dat doet hij met verve. De metalband uit Richmond, Virginia groovet enorm, speelt strak en krijgt met songs als Walk With Me In Hell, Now You’ve Got Something To Die For en Redneck de toeschouwers vooraan eindelijk in beweging. En dat terwijl door middel van briefjes te kennen is gegeven dat moshen niet is toegestaan. Die regel lapt iedereen aan zijn laars. Net als het rookverbod.

De crew van Slayer bouwt vervolgens op achter een gordijn. Zodra intro Delusions Of Saviour begint, start een projectie. Eerst met draaiende kruizen en pentagrammen, daarna met bandlogo en -naam. Als de groep Repentless inzet, schiet er van alle kanten vuur over het podium. Met het geluid nu wel op orde staat de zaal direct op zijn kop. Door het hoge volume trilt er wat confetti van een eerder feest los en dwarrelt naar beneden. De gekleurde snippers vormen een fraai contrast met de hoesafbeelding van het laatste album, die dient als backdrop, en de twee brandende adelaarslogo’s aan weerszijden van het podium. Zonder onderbreking speelt de band vijf nummers, waaronder Mandatory Suicide en Hate Worldwide, inclusief een crowdsurfende rolstoeler.

De zaal brult ‘God hates us all’, gitaristen Kerry King en Gary Holt – met een Kill The Kardashians T-shirt – headbangen fanatiek en drummer Paul Bostaph speelt bijzonder strak. Voordat de groep aan War Ensemble begint, verschijnt eerst een nieuwe backdrop, met daarop het logo van de band. Daarna neem zanger/bassist Tom Araya het woord. Hij vraagt de zaal hoe het gaat, zegt even op adem te moeten komen en bedankt de mensen als ze luidkeels ‘Slayer’ scanderen. Opnieuw speelt de band daarna een aantal nummers achter elkaar. Alleen tijdens Postmortem valt kort het volledige geluid onbedoeld weg. Het publiek gaat stevig tekeer, vooral vlak voor het podium. Maar als Araya voorafgaand aan punksong Payback vraagt of de mensen weten wat ‘payback’ betekent blijft het stil. Hij roept dan dus maar zelf: ‘Payback’s a bitch motherfucker!’

De reguliere set eindigt met Dead Skin Mask en Hell Awaits. De zaal zingt enthousiast mee en lijkt zich niet te storen aan het geluid dat opeens doffer klinkt. De toegift volgt snel en opent met publieksfavorieten South Of Heaven en Raining Blood. Slayer sluit de show af met lijflied en thrashmetalklassieker Angel Of Death. Bij de iconische openingskreet valt de backdrop en verschijnt een tot Hanneman omgevormd Heineken-logo. De afbeelding vormt een eerbetoon aan de in 2013 overleden gitarist Jeff Hanneman. Het laatste nummer stampt en beukt en wordt alleen even verstoord als Holt tijdens een solo een snaar breekt en van gitaar moet wisselen. De groep toont zijn klasse door onverstoord verder te spelen en de show te besluiten met een enorme klap. De band vertrekt. Alleen Araya blijft over. Hij loopt tot voor de monitors, kijkt het publiek indringend aan en vouwt twee keer zijn handen samen. Als blijk van dank, voor de jaren van support. Het hoofdstuk Slayer in Nederland is afgesloten. Wie de groep toch nog een keer in de buurt wil zien spelen, kan in juni nog naar het Belgische festival Graspop Metal Meeting. Daarna is de regeerperiode van Slayer echt ten einde.

Fotografie: Bert Treep

Gezien: 15 november 2018, IJsselhallen, Zwolle

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nieuwe keuzes!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nieuwe keuzes!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Live In Buenos Aires
album
Coldplay

Live In Buenos Aires

In 2016 vestigde ik mij als de zuurste popjournalist van Nederland door een negatief verslag te schrijven over een Coldplay-concert ...
Editors, Thom Yorke, Vampire Weekend en meer naar Down The Rabbit Hole
nieuws

Editors, Thom Yorke, Vampire Weekend en meer naar Down The Rabbit Hole

Down The Rabbit Hole heeft de eersten namen voor de zesde editie bekendgemaakt. Onder meer Editors (foto), Thom Yorke Tomorrow’s ...

Recensie: Regeerperiode Slayer ten einde (concert) | OOR